Информацию обо мне и журнале смотрите в профиле.
Все, что вы хотите мне сказать/высказать, но не определились, куда написать - пишите сюда. Отвечу обязательно.

Можно сделать клик и щасте будет в четверть мегабайта.

У гарачага каханьня
Мітусьлівае насеньне.
Дзе спаткацца з Вамі, пані,
На канапе ці на сене?

На канапе мне скрыпуча,
А на сене Вам калюча.
Гулка гоцкацца на даху,
А на вулцы хопіць страху.

У шалёнага каханьня
Пазьбіваныя калені.
Ад зялёнага ўздыханьня
Пад вачмі сінеюць цені.

Свой ніколі шал ня ўцэнім,
Аддамо ўсе сілы справам.
Дзе, скажыце, нашым ценям
Стаць адным, але рухавым?

Маладое нецярпеньне
Рассакрэчвае сакрэт.
Шчыльна два зьліюцца цені,
Трэці цень зірне на сьвет.

Цiкава, а колькi яшчэ чалавек iзноў пашкадавалi, што iх не было на Плошчы?
I яшчэ цiкава: наколькi Сяргей Ляпiс усведамляе, што ён напiсаў песню рэвалюцыi?

Залаты гадзiннiк у чорнай вароны,
Хлопец дурны як малпа з каронай,
Дзiуны алмаз, еўрапейскiя мэты,
Жабы ды чэрцi па кабiнетах.

Сэрца палае, далонь не дрыжыць.
Дзе паляўнiчы – там воўк бяжыць.
Пагоня побач. Будзем жыць.

Belarus freedom!
Belarus freedom!
Belarus freedom!
Belorussia liberta!

Бораў шалены, напiўшыся сэму:
Ich bin актывiст бэрээсэму,
Воцат на вочы лiецца з нябёс,
Гуляць у хакей – наш казачны лёс.

Сэрца палае, далонь не дрыжыць.
Дзе паляўнiчы – там воўк бяжыць.
Пагоня побач. Будзем жыць.

Belarus freedom!
Belarus freedom!
Belarus freedom!
Belorussia liberta!

Першы раз за ўсё жыцьцё
Новы год
У адзіноце –
І такое пачуцьцё,
Як адзін у самалёце.

Што ж, і так яно бывае...
І нябёсаў пасярод
З пляшкі корак выбіваю:
– З Новым Годам,
Самалёт!

Вчера смотрел фильм. Смотрел не с начала - просто на кухне возился, включил телевизор, чтоб веселей было, а там - фантастика.
Минут через десять понял, что смотрю что-то смутно знакомое. Не поленился, посмотрел программу - точно! "И грянул гром". Так и называется.
Кто не вспомнил - Брэдбери. Небольшой такой, но очень гениальный рассказик.

Естественно, Голливуд превратил маленький рассказ в полуторачасовой боевик, но мне понравилось (хотя до "Эффекта бабочки" и не дотягивает). Стало интересно, что другие о фильме думают, полез в тырнет. Оказалось, фильм в прокате провалился, а два местных критика разнесли куно в пух и прах. И нет брэдбериевской гениальности, и спецэффекты - фуфло, и кастинг хреновый, и про политику ничего нету...
Так а что ж ожидать от фантастического боевика? Чтоб корабли в космосе беззвучно взрывались? Если с рассказом Брэдбери сравнивать - фильм ацтой, а вот если с другими представителями жанра - вполне сойдет.

Я к чему - тут заранее сравнивают "Обитаемый остров" Бондарчука с произведением Стругацких и ругают фильм (хотя его никто не видел!). А вот Дмитрий Быков, который сие куно уже видел, взял да и похвалил. А ему я верю.
Так что вот.

Маленькага старажытнага ліцьвіна паклікалі есьці вялікую ягаду. Ну, ведаеце: салодкі, цукравы на смак, называецца кавун. У садзе пад яблыняй паставілі на стале адну вялізную талерку, сподачкі кожнаму, сурвэткі.
- Нясі, - крычаць, - кавун.
Ну, маленькі старажытны ліцьвін і панёс. Нясе, ледзь ногі перастаўляе. Цяжкі кавун. Ці не такі ж цяжкі, як сам ліцьвін. І тут пад нагу каменьчык трапіўся. Круглы такі каменьчык... Праехалася па ім падэшва ад мыска да пяткі, і маленькі старажытны ліцьвін так і кульнуўся на спіну, а кавун яго зверху прыціснуў.
- Э-э-э, - думае маленькі старажытны ліцьвін, ледзь дыхаючы, - гэта ж калі я яго зьем, мне прыйдзецца увесь гэты цяжар у жываце насіць. Ды на халеру мне такое шчасьце!
І не стаў есьці кавун. І правільна, бо прысмакі, яны такія.

Маленькі старажытны ліцьвін быў вельмі непаслухмяны. Яму кажуць: "Бяры шарыкавую аўтаручку і пішы", а ён усё сваёй асадкай нешта крэмзае. Ну што зь ім будзеш рабіць?