Дневник неразборчивого читателя
Лепшыя людзі ЖЖ 

Рэклама

Наладка
15 Ліс. 2009 07:47 - БОРЬБА С ГРИППОМ
[info]moscow_actu рассказывает:
"Теперь всем прилетающим в Россию (включая граждан России) в салоне навязывают бумажки для заполнения : цель ПРИЕЗДА в Россию (можно выбрать - возвращение из командировки, возвращение после частного визита)"

Она бумажку не заполнила, потому что там нужно было указывать еще кучу сведений непонятно для кого. И ей ничего за это не было. Остальные пассажиры безропотно заполнили.

Но "цель приезда" поразила - нечто вроде "и за каким хреном вы сюда возвращаетесь"?
Мало того, что френдят, так еще и письма (не комменты, а в ЛС) пишут: мол, можешь посмотреть мой ЖЖ!

Надоели. Что боты, что сериал-аддеры. Впрочем, особой разницы между ними как-то не видно.

Кстати, вот у меня в невзаимных (они меня "читают", я их - нет) значатся 60 существ. Одного - [info]snowman_fedya я знаю, и знаю, что он - человек. Насчет остальных - сильно сомневаюсь. А вот если они хоть сколько-нибудь интеллектуально и разнообразно откомментируют этот пост - хоть буду знать, что они "тоже люди". И читают меня... Но ведь не откомментируют.

Вот лучше скажите: какие программы вы используете (if any) для создания резервной копии блога? ljcrab у меня не работает, lj-archive хочет .NET Framework, а его и нету, и я не знаю, где его берут...

В идеале - чтобы программа сохраняла и картинки, и комменты, и все "вспомогательные поля" ("Настроение", "Музыка" и т.д.).
Прома-група Юліі НОВІК і Вікі ТРЭНАС
прадстаўляе:

5 снежня (субота) у 18.00 у Тэатры рускага рамансу
(вул. Чыгуначная, д. 27, корп. 2)

штогадовы літаратурна-мастацкі праект

“Выявы-2009” – спалучэнне візуальнага, музычнага і літаратурнага мастацтва.

Вас чакае “Дыялог зорак”:

Людміла Рублеўская і Вераніка Шніп,
Віктар Жыбуль і Джэці,
Уладзімір Арлоў і Андрэй Хадановіч,
Анатоль Івашчанка і Усевалад Сцебурака,
Алёна Беланожка і Маргарыта Аляшкевіч,
Барды Ната Пушкарова і Паша Кузіч,

А таксама:
“Госць на біс” – зорка ўсходняга танца, паэтка Ганна Федарук,
“Спецыяльны госць” – вядомы блюзмэн Юры Несцярэнка,
“Дэбют Выяваў”— фотамастак і паэтка Ірына Агеева.

У праграме — прэзентацыя творчасці мастака Аляксея Раўскага (Беларусь – Францыя) і дэма-фільм Джонатана Дрыскола (Канада) пра беларускі рыцарскі рух.

Кошт квітка 7000 бел. руб. Даведка і заказ квіткоў па тэл. +37529 5607793, +37529 1354495 або праз e-mail: vuavu@list.ru.

Увага! Кожны наведвальнік атрымае ў падарунак унікальную самаробную электронную кнігу коміксаў “Блакітны Свін і яму падобныя”. Не прапусціце!



Схема праезду да Тэатра рускага рамансу: ад ст. м. Інстытут культуры (Дом быта) тр. 45, 47 да прып. “Аўтасіла”

КГУ "Золотое крэсиво", УНП 190403869, удостоверение № 1258 от 02.11.2009 г., выдано УК Мингорисполкома

Каардынатары “Выяваў” – Юлія Новік і Віка Трэнас. Падрабязней пра наш праект і пра тое, як можна да нас далучыцца:

Read more... )
З нагоды гэтага поста запытваю ў суполкі: як правільна вымаўляць "нарэшце" і "прабачце"?

На Белсаце вымаўляюць [нарэсьце] і [прабацьце]. Я раней нідзе такіх варыянтаў ня чуў - ні ў школе, ні ў вёсках, ні ад літаратараў. Ці ёсьць аўтарытэтныя крыніцы?
15 Ліс. 2009 00:12 (бяз тэмы)
"итого":
сёння мая сяброўка абрала шлюб
я трошкі пагутарыла з добрым чалавекам і нечакана для сябе шмат яму распавяла
я бачыла цудоўную пару
паспрачалася наконт будаўніцтва цукровай фабрыкі на ангельскай мове
пачула цытату:"шчасце-гэта калі не трэба рабіць выгляд, што ўсё класна"
п.с. хочацца спаць і чытаць...не ведаю пакуль, што выбраць...)
Бумеранг
аповесці
Неўдах Лявон

На пераломе 80-90-х гадоў мінулага стагоддзя распалася і знікла са свету вялікая таталітарная краіна, што пацягнула за сабою яшчэ большую трагедыю - разбурэнне людскіх душ, выхаваных сродкамі нагнятання страху і пакарання ва ўмовах таго дзяржаўнага ладу. Ахвярамі тагачаснага трагічнага працэсу і зьяўляюцца гэроі аповесцяў, якія складаюць змест гэтай кнігі. Болей...

14 Ліс. 2009 23:53 - 5
Ну и всё, говорю я, и всё...
Мы стоим, как два истукана,
Время накрывает нас с головой, выплёскивает за край экрана,
И это так удивительно, Тэйми, это так странно.

Случилось всё то, чего мы боялись – и ладно, и слава Богу.
Кто же знал, что Вечность нельзя откусывать так помногу,
Это чревато побочными эффектами -
С Вечностью нельзя, как с шоколадными конфетами.
И когда мы думали, что становимся поэтами,
Нас просто начиняли словами, как нугой и патокой,
И каждый думал: «Господи, это же я такой!» -
И взмахивал рукой.
А сам был даже не тестом, Тэйми, а только мукой...

А получится, знаешь как? Вот смотри:
Сперва один из нас выйдет на улицу, и у него внутри
Оборвётся что-то - не знаю,
тромб, струна, чека... или что там внутри бывает?
А мимо будут ехать красивые, вымытые трамваи
С рекламой какого-нибудь сока, например, или чая,
И один из нас будет лежать в снегу, холодея взглядом,
Ни рекламы, ни трамваев этих не замечая.
И тогда второй из нас выйдет, и ляжет рядом...

Что же ты плачешь, Тэйми?
Ну, хочешь, не будем об этом.
Просто купим себе глобус - совершенно новенькую планету,
Сядем в ракету и взлетим со скоростью света.
Никаких приборов, никаких билетов.

Ну, потому что - всё уже, говорю, всё.
Я больше не могу.
Посмотри в окно, кто это там лежит в снегу?
Кого это там впечатало в хлябь, холодом выгнуло в дугу?
Если это не я, Тэйми, то это ты -
И, значит, я побегу!..
Но мы стоим, как два истукана,
Время накрывает нас с головой, выплёскивает за край экрана,
И это так удивительно, Тэйми, это так странно.
14 Ліс. 2009 23:41 - caesar dixit
Statement by the President on the Ukrainian Holodomor Remembrance Day

Seventy six years ago, millions of innocent Ukrainians – men, women, and children – starved to death as a result of the deliberate policies of the regime of Joseph Stalin. Tomorrow, we join together, Ukrainian-Americans and all Americans, to commemorate these tragic events and to honor the many victims.

From 1932 to 1933, the Ukrainian people suffered horribly during what has become known as the Holodomor – “death by hunger” – due to the Stalin regime’s seizure of crops and farms across Ukraine. Ukraine had once been a breadbasket of Europe. Ukrainians could have fed themselves and saved millions of lives, had they been allowed to do so. As we remember this calamity, we pay respect to millions of victims who showed tremendous strength and courage. The Ukrainian people overcame the horror of the great famine and have gone on to build a free and democratic country.

Remembering the victims of the man-made catastrophe of Holodomor provides us an opportunity to reflect upon the plight of all those who have suffered the consequences of extremism and tyranny around the world. We hope that the remembrance of Holodomor will help prevent such tragedy in the future.

Sapienti sat

Пытаньні талерантнасьці

гісторыя, сучаснасьць, персьпектывы

Гэтая кніжка зьяўляецца вынікам сумеснага праекту “Пытаньні талерантнасьці ў беларускім грамадзтве і сьвеце”, над якім на працягу 2003-2004 гадоў працавалі Швецкая арганізацыя Міру і Арбітражу (Svenska Freds) і Праваабарончы цэнтр “Вясна” (Беларусь). У межах гэтага праекту прайшлі дзьве канферэнцыі з удзелам як беларускіх, так і замежных эксьпертаў (швецкіх, нарвежскіх, польскіх і г.д.), і чатыры рэгіянальныя семінары – у Магілёве, Брэсьце, Наваполацку і Гомелі. Талерантнасьць ва ўсіх яе праявах стала асноўнай тэмай дыскусіяў удзельнікаў сустрэчаў. Абмяркоўвалася, як трэба захоўваць сваю тоеснасьць і паважаць тых, чый лад жыцьця і сьветапогляд адрозьніваюцца ад твайго, якім чынам можна пазьбегнуць нецярпімасьці ў розных яе праявах – гамафобіі, ксенафобіі, вырашыць канфлікты, народжаныя гэтымі адрозьненьнямі. Чаму менавіта гэтая тэма была абраная для вывучэньня беларускімі праваабаронцамі і швецкімі міратворцамі? Бралася пад увагу, што ў постсавецкіх краінах, да якіх адносіцца і Беларусь, ва ўмовах пераходнага грамадзтва праблема разьвіцьця талерантнасьці як способу перадухіленьня канфліктаў даволі вострая. Краіны перажываюць мноства праблемаў, у тым ліку – зьвязаных з неабходнасьцю пераадоленьня стэрэатыпаў сацыяльнай і этнічнай нецярпімасьці, якія існуюць у масавай сьвядомасьці, часта правакуючы вострыя канфлікты. (Уступ, фрагмэнт) Болей...

14 Ліс. 2009 22:36 - Позьневосеньскае


Позьняя восень не надта раскашуе яркімі фарбамі, яе галоўная тэма - сутоньне апалай, пажоўклай лістоты ў рамке з непраглядных туманоў і счарнелага гальля дрэваў. Але бываюць і выключэньні з правіла... Крыж ляжаў, як жывы чалавек, што зьнерухомеў у сваёй нячутнай, але шчырай малітве...
14 Ліс. 2009 21:39 - Сорок сорок

Может, у кого есть детская книга «Сорок сорок», изданная лет 20 назад? Очень хочется найти.
----------------------------

Некалі ў мяне была дзіцячая кніга “Сорок сорок”. Тоўстая, у сіняй цьвёрдай вокладцы. Згодна назве на ёй былі намаляваныя сарокі.
Мне яна падавалася чароўнай. Цяпер памятаю толькі, што там была казка пра тое, як хопчыкі змайстравалі самалёт (адзін хлопчык быў чараўнік, здаецца) і казка пра гару, на якой расьлі кветкі.
Год 18 таму гэтую кніжку я падарыла сяброўцы дзяцінства Ані на ДН. Мне падавалася, што гэта вельмі добры падарунак.

Потым я зразумела, што любімую кніжку ня варта было дарыць. Аня наўрадці і расчыніла яе. Чытаць яна не любіла.

Можа ў каго ёсьць такая кніжка, і яна ўжо не патрэбная? Хочацца паглядзець, што там мяне так захапляла.
У сеціве пад гэтай назвай прапануюць дзіцячую кнігу вершаў, але гэта ня тая кніга.

Буду вельмі-вельмі ўдзячная за дапамогу.


смотрите здесь - подробный и отличный рассказ с фото:
http://alert-dog.livejournal.com/85782.html

О том, что и когда будет, чем дело кончится и чем сердце успокоится - мы будем рассказывать. Оставайтесь с нами!
Шаноўнае спадарства, у мяне да вас тэхнічнае пытанне.

Існуе сайт факультэта, а на ім - старонка кафедры. Пароль ад сайта ў адміністратара.

Цяпер пытанне: ці тэхнічна магчыма аддзяліць старонку кафедры такім чынам, каб яе рэдагаваў іншы чалавек, але каб гэты чалавек не атрымаў правоў рэдагавання ўсяго сайта?

Літва

Голас монархіста

№ XXIV (24)

За Літву! Апошнім часам “літвінская” тэма набыла актуальнасьць у беларускай прэсе. Фактычна ніводны з апошніх нумароў часопіса “Архэ” не выходзіць без згадкі аб Літвінах. Дзеля прыкладу прывяду некаторыя зь іх: № 10/2007 артыкул “Палемічныя праекцыі Вялікага Княства Літоўскага” (А.Белы, В.Насевіч, З.Зінкявічус, А.Бацюкоў); № 12/ 2007 “Доўгая сьмерць славянскай Літвы” (А.Белы, А.Бацюкоў). Таксама і “Народная Воля” надала шырокую плошчу лістам ад Літвінаў, у якіх яны тлумачаць падставы сваёй пазыцыі. Варта прывесьці вытрымкі з гэтых лістоў, каб нашы чытачы маглі адчуць жывы голас Літвінаў. 20 сьнежня 2007 г. “Народная Воля” зьмясьціла допіс Эдуарда Тобіна са Смалявічаў, які абгрунтавана тлумачыць, чаму да нашых продкаў і нашай краіны ў гісторыі належыць ужываць назву Літвіны і Літва. Болей...

14 Ліс. 2009 21:44 - Вопрос про бек
Девочки,
дошиваю сейчас собачку от компании "Алиса". Точнее - шью бек...
С беком я сталкивалась мало. Н тут бек практически по всей вышивке пущен не до конца крестика, а идет где-то посередине (т.е. надо протыкать сам крестик), где-то бек - контур самой собачки - выходит за края вышивки аж на пол-крестика , а где то - идет прям по вышивке , оставляя за контуром по одному, а то и по два крестика , причем ни в том, ни в другом варианте - это абсолютно не оправдано.
Вопрос - это стандарно для бека, все эти выходы за границы и заканчивание стежка посередине крестика? Или это именно "Алиса" так извращается?
Дитя побывало в Париже и привезло французских сыров.
Сегодня я получила свою порцию. Но ее еще надо было привезти домой.
Двадцать минут в маршрутке были ужасны. Я затылком видела, как пассажиры недовольно, а кто и даже злобно, шевелят ноздрями.
А если еще окажется, что они несъедобны???
14 Ліс. 2009 20:35 - Дабрыдзень

Я ўжо адвык, а вясковыя дзеці, як і раней, вітаюцца з незнаёмцам. Вітаюцца і дзядзькі сталага веку, і дзяды, але, збольшага, моўчкі, паважна, кіўком галавы. Бабулі і жанчыны першымі не вітаюцца, але адказваюць заўсёды. Пры гэтым, дзеці, дарослыя і старыя ўважліва разглядаюць незнаёмага чалавека. Візуальны кантакт - ён заўсёды першы і вельмі важны. Прайшоў ці праехаў, калі праехаў, то на чым (ровары, матацыкле, "жыгулях", "мэрсе"), адзін ішоў ці ў кампаніі, у вайсковым камуфляжы ці ў шортах і майцы... Усе дробязі ўважліва фіксуюцца вясковымі людзьмі і складаюць аванс-партрэт чужынца. Потым будуць словы, размовы і партрэт дамалюць канчаткова. Складаных рэфлексій тут няма. І характарыстыка зьвядзецца да формульнага "добры" ці "абы-які малец". А вось тлумачэньняў можа быць колькі заўгодна, з прыкладамі і эмацыйнымі каментарамі.
Дзіўная рэч, у вёсцы, нават незнаёмай, люблю ісьці вуліцай, вітацца і размаўляць з сустрэчнымі людзьмі, а вось у горадзе... Часам, вельмі хочацца, каб на шпацыры не трапіўся ні адзін чалавек, якому трэба аддаць "дабрыдзень".

Фота: Зьміцера

14 Ліс. 2009 21:10 - ЧИСТО БЫТОВОЕ
... НУ вот, а потом я полчаса ждала автобуса (интервал движения был указан 12 минут, но ведь "пробки же!" - ага, суббота, середина дня - и тем не менее, и переполнен был автобус), потом села а нем на такую штуковину, не знаю, как называется правильно, но за неимением сидячих мест разные подростки и отвязанные взрослые вроде меня на ней сидят, а там лежат кем-то оставленные (как ненужные) книжки: Локк, Пастернак "Доктор Живаго" и два журнала "Гламур". "Гламур" я пролистала ("Живаго" сразу в сумку засунула, Локка оставила - не мой авторитет в философии), в очередной раз захотелось убить всех "гламурщиков" - опять про эротику и язык жестов (мол, приоткрытый рот и облизнуть кончиком языка верхнюю губу - это эротический призыв... Мать, мать, мать, у меня с детства такая привычка, а поскольку про этот "призыв" везде пишут в разном массовом чтиве, то вот и приходится часто отбрехиваться от разных козлов).
Ну доехала. Отключены отопление и горячая вода. Холодно. Начала выкладывать фото - вырубили и свет.
Звоню во всевозможные службы. В одной из них уже не выдерживаю:
- Вообще, где мы живем - ни воды, ни тепла, а теперь и света нет... В Питере или где?
- В нем... В блокадном Ленинграде... - отвечает женщина на другом конце провода.
Я говорю:
- Так чего, получается, оккупанты кругом? В Смольном, в Кремле?
В трубке смех:
- И не только! И в ГУП ТЭКе, и в Водоканале! Что ж поделать? Ну вы не волнуйтесь, свет сейчас будет, там что-то с фазой...
Действительно, свет дали (и фото выложила, уже народ смотрит). Но холодно. И завтра греть воду для мытья...
14 Ліс. 2009 21:02 (бяз тэмы)
Эх, вот уж не думала, что буду сюда с таким вопросом обращаться, но стало как-то боязно за свой труд.

В общем шила работу на станке, вышила середину, верх. Сегодня стала перекручивать, чтобы шить низ. И обалдела. Мало того, что нижняя часть канвы темнее верхней, явно грязная. Так еще и через всю ткань идет грязная полоса. В этом месте канва почти не зашивается.

Вопрос, стоит ли постирать эту часть сейчас, пока там еще не вышито? Или нет? И кто с таким сталкивался - отстирывается ли это легко или как? Страшно, что может не отстираться.

И ведь не первая работа на станке, а с таким сталкиваюсь впервые.........
Belarus Headlines
47

Regional Cooperation in the Field of Energy Security: Challenges and Perspectives for Belarus. Energy security of Belarus, or any other country in the region, can neither be dealt with at the national level alone nor in a zero sum manner. This was the predominant view among participants of the first meeting of the Energy Club that took place in Minsk on 29 October 2009. The Energy Club is a joint initiative of the Office for Democratic Belarus (Brussels, Belgium), the Belarusian Institute for Strategic Studies (Vilnius, Lithuania), and the Foundation for Legal Technologies Development (Kyiv, Ukraine), carried out under the patronage of the European Commission delegation in Belarus with support of the Swedish International Development Agency (SIDA). Болей...

14 Ліс. 2009 19:50 (бяз тэмы)
“Інтэр’ер з жанчынай каля клавесіна”

Спаў кепска. Прахопліваўся. Каб супакоіца, разглядаў рэпрадукцыі з карцін галандскіх мастакоў семнадцатага стагоддзя. Асабліва доўга затрымаўся на “Інтэр’еры з жанчынай каля клавесіна” Эмануэля дэ Вітэ. Заснуў. Прысніўся мне чорт танканогі і танкарукі. Ні рагоў ні хваста ў чорта не было, але я ведаў, ён – чорт. Ён бегаў па маёй спачывальні і перавешваў карціны з адной сцяны на другую. Усе карціны былі мае, акром палатна Эмануэля дэ Вітэ, знакамітага “Інтэр’ера з жанчынай каля клавесіна”. Чорт гучна тупатаў. Ад чортавага тупату я і прачнуўся. Тупаталі людзі над маёй столлю. Не выспаўшыся, я ўсё адно пайшоў у майстэрню, каб дарабіць карціну “Дзве душы, Марыя і Лізавета”. Карціну скончыў. Калі я вярнуўся з майстэрні, дачка сказала, што ў кватэры над намі памёр сусед Міша; шырокі інфаркт.
Placebo
Каб поўз (The Crawl)

Суцішыць боль яно,
цябе ж не спыніць зноў.
Ушчэнт разбіты шлях
не склеіць больш ніяк.

Легчы дай, ілжы цэлы плёс.
Легчы дай, каб поўз.

Дзе смех твой, быў мой чых,
Блізняткі мы ўдваіх.
Чароўная красой,
вярнуць бы тое ўсё.

Легчы дай, ілжы цэлы плёс.
Легчы дай, каб поўз.

Застанься, будзь сабой
у прыстані чужой.
Ты дыхай там глядзі.
Заплоціш і ідзі.

Легчы дай, ілжы цэлы плёс.
Легчы дай, каб поўз.
Легчы дай, ілжы цэлы плёс.
Легчы дай, каб поўз.

1998 (?) г.

Пераклаў на беларускую Сяргей Балахонаў 12-14 лістапада 2009 г. паводле арыгінальнаг ангельскага тэксту Placebo - The Crawl Lyrics
14 Ліс. 2009 20:18 - ОТ ПЕТРА ДО ГОГОЛЯ,
итак, сначала мы пришли вот сюда:


Народ понемногу собирается, ждем мегафон и тех, кто слегка опаздывает, беседуем, обмениваемся информацией. Пожилые люди суровы, они сначала выспрашивали (те, кто впервые), откуда мы да что мы, и не сторонники ли мы Газпрома, когда узнали, что это Охтинская дуга и "Ингрия" - успокоились (дальше много фото под катом)Read more... )

Увидев, что все идет нормально, мы попрощались с народом, попросили следить за информацией и участвовать в новых встречах (как потом рассказала Елена Георгиевна, люди их очень хотят и собираются приводить родственников и соседей) и направились на Невский за синими ленточками. И их получили:

(опять много под катом)
Read more... )

Рэклама

Наладка
Старонка была загружана 15 Ліс 2009, 05:04 GMT.